۴۳۰

روزی در بندگی مولانا رباب میزدند و مولانا ذوقها میکرد؛از ناگاه عزیزی درآمد که اذان میگویند.مولانا فرمود که آن نماز دیگر، این نماز دیگر. هر دو داعیان حقّاند.یکی ظاهر را به خدمت میخواهد و این دیگر باطن را به محبت و معرفت حق دعوت میکند.موسیقی را تحقیر نکنید چون در آهنگ آن رازی نهفته است.مناقبالعارفین افلاکی + نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین ۱۴۰۳ ساعت 20:7 توسط بانوی عشق  |  ۴۳۰...

۴۳۰...

جنگ از طرف دوست دلآزار نباشدیاری که تحمل نکند یار نباشدگر بانگ برآید که سَری در قدمی رفتبسیار مگویید که بسیار نباشدآن بار که گردون نکشد یار سبکروحگر بر دل عشاق نهد بار نباشدتا رنج تحمّل نکنی گنج نبینیتا شب نرود، صبح پدیدار نباشدآهنگِ درازِ شبِ رنجوری مشتاقبا آن نتوان گفت که بیدار نباشداز دیدهی من پرس که خوابِ شبِ مستیچون خاستن و خفتن بیمار نباشدگر دست به شمشیر بری عشق همان استکانجا که ارادت بود، انکار نباشداز من مشنو دوستی گل مگر آنگاهکهام پایِ برهنه خبر از خار نباشدمرغان قفس را اَلَمی باشد و شوقیکآن مرغ نداند که گرفتار نباشددل، آینه صورت غیب است ولیکنشرط است که بر آینه زنگار نباشدسعدی حَیَوان را که سر از خواب گران شددر بند نسیم خوش اسحار نباشدآن را که بصارت نبود یوسف صدیقجایی بفروشد که خریدار نباشدحضرت سعدی + نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین ۱۴۰۳ ساعت 20:56 توسط بانوی عشق  |  ۴۳۰...